VenerablePerru

El veganismu pasa per un replantegamientu de ciertos paradigmes, per cuestionase verdaes absolutes coles que mos configuren al aportar a esti mundiu. De nenos, cuando tamos por deprender el funcionamientu la sociedá na que mos tocó ñacer, xurden entrugues que son afogaes rapidamente. Munches d'este entrugues tan relacionaes cola alimentación, ye normal, ye una aición perimportante que repetimos unes cuantes vegaes al dii. El nenu que quier saber l'orixe d'esi picadiellu que tien enriba'l platu, ye vezu retrucar con un: ¡abocana y comi! o con hestories difuses que nun convencen a naide, y que ye l'entamu de la aceutación del esín xaciu y el conformismu. Cuesta atalantar comu algamemos esti estau de ceguera al duelgu ayenu.
Aceutando que'l ser humanu ye omnivoru, anque les sos caracteristiques fisiolóxiques son más propies d'un hervivoru( intestin perllargu, dentame con molares planos, caxada movil, ausencia de garfes,...), esto quier dicir que pue alimentase de vexetales y carnes. Poro, l'alimentación total de vexetales ye posible y encamentable.
"El ser humanu siempre s'alimento con carne", suel llantar ensin pensar quien come carne. Esto amás de nun ser verdá, nun xustifica un res. Hai cultures milenaries q nun tenin el consumu animales muertos dientro'l so réximen,comu ye'l casu de los hindus, xainitas,... y mesmamente dientru del cristianismu hai abondos antecedentes, como los cátaros. (El veganismu nun tien que ver con nenguna corriente relixiosa, cenciellamente cito cultures al rodiu de relixiones). Y la siguiente cuestion a l'hora de retrucar ye, que dalgo fixerase comu vezu nun quier dicir que seya xustificao, siempre fixeronse guerres, l'home maltrataba a la muyer, el blancu esclaviza al prietu, l'ablación la clica...

Too xurde del deséu de dominiu, de sometimientu, del ensin sentiu. El sexismu, el racismu y el especismu tienen el mesmu raigañu.

Quicias, n'Asturies, abultamos qu'eso de la ganadería intensiva ye d'otros llares, apaeznos la imaxe de la vaquina paciendo nun prau rellumante de verdor, na que nada más falta que la vaca de-y les gracies al ganaderu por portiala al mataderu. L'autu engañu, la llercia a conocer la verdá y dase cuenta del error.
Les vaques, les pites,... viven en condiciones de pasamentu, son hormonaes, alimentaes cola puxarra de la puxarra,  ensín saber lo que ye mirar ensin que los sos güeyos ten torgaos per una muria o un zarru. Nun te dexes abollecer pola etiqueta de "ganaderia ecolóxica", estremase nada más en tener unos metros más nel truyu nel que van esistir y morrer, pol fechu de pertenecer a otra especie.
Nun se pretende la meyora de les condiciones de vida, sinon l'abolición de esta mena d'esterminiu. Como nun yera d'enternder el bienestarismu na dómina de l'esclavismu en Norteamérica, que se pretendiere tratar meyor a los prietos( dexar de da-yos cibiellaes), sinon l'abolicionismu, que foren llibres.
Lo mesmo pasa colos animales non humanos, sienten, tienen intereses propios, quieren desendolcasese como individuos que son.
La decision ye tuya. Comu nel mitu la caverna de Platón( que yera vexetarianu, por cierto), pues siguir atáu na escuridá o salir fuera y enfrentate cola verdá.