VenerablePerru

Ye una escena repetida: una familia de vacaciones n'una ciudá turística del llitoral. N'esti casu ye en Zadar(Croacia), dempués d'una xornada na sablera. La familia empobina pa un de los milenta restaurantes qu'hai pel paséu costeru. El pá yá ta dando-y cuenta al pescáu del so platu. Fasta equí nada nuevo. Ye entós cuando la so fia decátase de la esistencia de una pexera onde hai un bon garapiellu de llagostes. La empatía pa colos animales ye dalgo ñatural nos neños, pero ye un vezu que los pas escuenda-y a los sos fios la verdá. Esta rapacina ufrece-y al camareru tous los sos aforros a cambiu d'una llagosta pa lliberala nel mar, esti, pa tracamundiala, llanta-y que tan durmiendo, n'esi intre intervien el pa diciendo-y al camareru que paga-y 1.300€ por toes les llagostes(30) cola intención de soltales al mar.

Esti fechu asocedia va unos díis cuentalu'l dueñu del restaurante.

Dicen que Leonardo da Vinci facia lo mesmo colos páxaros: mecabalos y lliberabalos.

Nun me paez una bona estratexia andar mercando animales pa darréu soltalos, ye evidente que con esto nun se fina con esticomerciu. Tas fomentandolu, yá que'l que comercia con vides va tener el so beneficiu y va siguir faciendolo y el que nun ta a favor del va contribuir a caltenelu.

Anque pa eses 30 llagostes va ser l'entamar de la so segunda vida y eso paga la pena los 1.300 euros.

Seya polo que fuere, otru puntu a favor del arrebatu que-y dio a esti eslovenu(a lo meyor foi, simplemente, pa que abocanare la guah.a) ye que espublizose esta noticia en too'l mundiu y ,dexuru, fixo pensar a abonda xente sobre lo duldosos de siguir con esta actitú pa colos animales non humanos, sobre too pa los que viven nel mar, tan ayenos a nós y por tantu menos facil de ponese na so situación.

Pa cola xente que nunca nun se paró a pescanciar sobre qu'hai detras de lo que come mas allá del sabor, hai munchu desconocimientu o inorancia voluntaria. Cuando entruguenme si soi vexetarianu, cunto-yos que soi veganu(vexetarianu puru), paren un momentu a atalantalo, y llanten:_nun comes carne, pero pescau si, ¿non?...Tres les consiguientes retrugues la conclusion ye: _ entós tu nun comes  nada, chaval. Asina tal el percal de carente.

Modest Mouse-King Rat

Krishna Thompson ye un banqueru neoyorquinu de 44 años, nel 2.001 taba nes Bahames celebrando los 10 años de casáu cuando foi atacáu por un tiburón. A base de llanta-y puñetazos llogró lliberase, anque con una pierna menos.

Lo realmente interesante foi lo qu'asocedió va unos díis nel congresu de Washington, delantre de unos llexisladores ablucaos por un garapiellu de supervivientes d'ataques de tiburones que militen en favor de la "Shark Conservation Act 2.009". K. Thompson fixo les siguientes declaraciones: "Quedabame la mio pierna, pero too lo que podía ver yera'l femur y la tibia, nada de carne, nada de venes, nada de musculos, solo'l bluncu de los mios güesos. Ustedes entrugaranse por qué, anque atacome un tiburón, nun quiero comemelos y matalos a toos. Lo que me fixo'l tiburón ye lo que se supón que tien que facer. Los tiburones esisten dende fai 300 millones d'años, enantes que los dinosaurios. Son tan perfeutos que evolucionaron poco dende entos. Si matamos a toos los tiburones, eso tendrá un efeutu sobre la vida humana, y ye por eso que toi equí."

Ente estos superviviente taba Mike Coots, un surista hawaianu, que perdió una pierna cuando tenía 18 años.  Al Brenneca, quien va 30 años quedose ensin un brazu, almitió que durante munchu tiempo nun foi a superarar el trauma y dedicabase a matar con un fusil toos los que podía.

Un terciu de les especies de tiburón tan amenazaes de desaparición, son pescaos pola sopa d'aleta y tornaos al mar vivos tres taraza-yos l'aleta fasta que muerren díis de tar al debalu.

70 millones de tiburones son arranpuñaos cada añu de los océanos frente a los 60-100 ataques de tiburón a humanu por añu en too'l mundiu.

Y ye que llevase la contraria ye un deporte persanu, fai medrar la conciencia. Ye admirable ver como esta xente nun se dexó fundir na fácil rebenga.

Nun va muncho falé de Gante, esta ciudá que pretende facer que los xueves seyan vexetarianos col sen reducir los perxuicios que produz el consumu de carne(principalmete no rellacionao col mediu ambientales). Güei atopeme con una noticia d'una iniciativa asemeyada nel Reinu Xuníu.

Los argumentos van pol mesmu camín, aportando datos enforma nidios.

Llantar un quilu de carne de vaca equival a viaxar 250 quilómentros en coche.

El sector ganaderu produz el 18% de los gases d'efeutu invernaderu a nivel mundial(mas que'l tresporte).

El cuchu xenera óxidu nitrosu, con un potencial 296 vegaes superior de calentamientu global de CO2.

La ganaderia ye'l mayor causante de deforestación del mundiu, nes viesques talaes semase soya, que nel casu d'América Llatina'l 90% de lo pañao ye pal consumu ganaderu.

"Un granxeru  pue alimentar a 30 persones durante un añu con una hectárea de terrenu si produz vexetales, frutes y cereales. Si la mesma área utilizase pa producir güevos, llechi o carne, el númberu desciende a ente 5 y 10 persones"( en pallabres de Rayendra Pachauri, presidente del Panel Intergubernamental sobre'l Cambiu Climáticu de la ONU y premiu Nobel de la Paz en 2007).

Ente esti tipu d'iniciatives siempre xurde'l cinismu retrógadu(entendiendose por cinismu non como la postura filosófica basada na defensa del estáu natural y na autosuficiencia del individuu, si non como'l comportamientu propiu d’una persona falsa, ensin vergoña pa mentir, que nun tien cargu de conciencia), buscando la sida nel mal axenu pa nunca nun camudar el so propiu error.

Falen prestixiosos nutricionistes de lo mui necesario que ye la carne. Hai millones d'exemplos de persones que nun comen carne y la so salú ta perfeutamente.

El sector ganaderu viven 1.300 millones de persones. Tamien de la especulación inmoviliaria vivia muncha xente y agora... Si dalgo nun ye sostenible nun se pue caltener a base de subvenciones nin mirar pa otru llau fasta seya inevitable.

Paez que agora tamos nel momentu del argumentu ecolóxicu a la hora de replantegase la forma de alimentase y consumir anque pa min esta seya una forma egoista d'iguar les coses. Tamos viendo que nada mas tenemos una casa y tamos estropiandola, y como'l planeta habitable mas prósimu a la Tierra ta a unos cuantos años lluz(20,5)...

Ye una cuestión de sensibilidaes, pa min ver una xata de 10 meses de vida engolada d'un gabitu nel techu y un paisano tarazando-y el pescuezu entá viva foi suficiente, otra xente necesita estadístiques, porcentaxes, declaraciones de xente famoso,...

Polo menos dalgo ta camudando cuando xurden estos aldariques, nun va muncho esto yera impensable.

365 díis al añu 3 vegaes al díi sera'l tiempu que pasen a partir d'agora les vaques en contautu cola máquina catadora, o eso ye lo que pretenden los ganaderos p'apanguar la crisis que vive'l sector ganaderu.

Facer la ganadería mas rentable, cubrir costes,... Hai que sopesar si sal a cuenta, yá que facer la 3ª cata de madrugada supón un mayor gastu d'electricidá de los robots y los tanques d'enfriamientu de llechi. Amás ta la mayor carga de trabayu que tien que caltener el ganaderu.

Los veterinarios dierón el vistu bonu, medrará la producción un 15-20% y malpenes modifica les cantidaes de grasa y proteina de la llechi.

Y que va ser d'eso que ta pegao a la maquina de catar, abultame que se nomaba vaca. Y abultame que nun-y va  prestar un res esa nueva cata que por 3ª vegada nel díi robara-y la llechi que sería l'alimentu del so fiu, al que al poco de ñacer arrampuñano-y d'una mena mas ruina que la fame. Siempre s'escaez esto, les vaque nun son grifos que dan maxicamente esi lliquidu blanco, si lu producen ye pola mesma razón que lo faen les femes humanes: porque tiene d'alimentar una cría.

Nun ye una cuestión de busca-y a les vaques les meyores condiciones, maquines que s'asemeyen a la sensación que produciría'l xatín y nun-y dexe feries nel tetu, nin que les cate una formosa moza con llargues trences roxes, nin pone-yos musica de Mozart o Coldplay pa que den mas llechi. Dende una perspeutiva oxetiva esto ye una inxusticia, ye dalgo dafechamente innecesario.

El tomar llechi ye contribuir al asesinatu de recien nacios(xatos) y a la tortura y muerte de les vaques.

Por utru llau, en Coria(Cáceres), hai abonda xente murnia porque esti añu na folixa de San Xuan  nun-yos dexarón, como yera vezu,  llanzar a Ladrillero(el güe escoyiu esti añu pa ser la victima) dardos fechos d'alfileres nos testículos. Hai quien dicia qu'a esti pasu diben a fina-yos cola folixa. Probes, ¿non?

Esti güe que yá dende pola mañana, nel encierru, supiere que pescancia por folixa y pasalo bien la xente de Coria, fino la visita a esti acoyedor pueblu a les 10 de la nuechi arrequexau nun xardinucu deseyando que finare too.Y asina foi fasta l'añu que vien.

Alrrodiu les declaraciones del direutor xeneral de biodiversidá nes que xustificaba l'asesinatu de llobes en dómina de cría, y llantaba ensin vergoña dalguna:"lo primero son los ganaderos; el llobu nun ta amenazau". Un coyaciu, Pablu Alonso, facía estes reflesiones:

Dende’l empiezu de l’aprución o evolución del home na tierra (p’algún seguidor de les doctrines católiques   unos 6.000 años, y anque científicamente seya mas difícil de cuantificar, podremos asitiar l’aniciu del homo Sapiens Sapiens de raigón africanu  nunos 45.000/100.000 años), l’home fizo del mundu un escomanao teatru de marionetas de  12.756,274 kilómetros de diámetru, onde manexa cola finura del titireteru ecosistemes y ñatura al so propiu antoxu.Ye capaz de predecir el tiempu que va facer nes   Foces del Pinu con una selmana d’antelación, y facer, si-y peta que llueva en Samartín del Rei Aurelio  col sistema de  bombardeu de ñubes col yoduru de plata (AgI).

Pa dase cuenta de la buelga  humana nel planeta nun hai mas que subise nun avión, esnalar, columbrar pa baxu e intentar topar un requexu nel que nun se note’l pasu del home, y si lu topais  nun vos esmolezcais que dientru unos dies tará convertío nuna mina a cielu abiertu d’oru  o nuna cantera de cuarcites.

Tal magnaminidá del home pa col planeta y pa colos demás habitantes del planeta, tien comu resultáu’l fechu de que’l home decide y manexa según-y paez, como ye’l casu nes batides de llobos nos pueblos del Suroccidente, autorizaos pol Director Xeneral de Biodiversidad un tal García Gaona, que ye’l que determina cual tien de ser l’equilibriu de la ñatura y  l’home, p’entendenos  una mena de xuez Garzon de la ñatura, afirmando que lo primero ye'l ganaderu y lo cabero’l llobu y en metanes de los dos la vaca. Asina ye, que  primeru d’ellos, l’home,  glaya y anecia pa facer de la so estensión ganadera un cotu particular d’intereses especistes, el segundu, el llobu, que  fai lo que la so ñatura-y pide, que ye comer, reproducirse y esfrutar del dia si tien un tiempu soleyeru,  instintos  compartios colos demás animales humanos y non humanos. Pero’l problema que tien  el  llobu ye que ni paga impuestos ni vota nes ellecciones europees, entos nun cuenta, final tráxicu, hai qu’acabar con el.

Como conclusión y nel caberu  llugar ta la prove vaca o según el casu les oveyines que nun saben d’onde-yos vien mas pelligru si de les  manes del home o de les garres del llobu.

¡¡¡NUN SEYAS ESPECISTA!!!¡¡¡FAITE VEGANU!!!!

Gante, ye una ciudá d'unos 235.000 habitantes asitiada nel norte de Bélxica, na rexión flamenca. El so nome bien de la pallabra celta “ganda”, en referencia al cruce de dos rios. Ye conociada pol so bien curiáu cascu antiguu tremáu de construcciones medievales, pola so importancia economía, por ser una ciudá universitaria y poles sos fiestes consideraes la mayor folixa callexera d'Europa(segunda quincena de xunetu). Pero, dende'l 13 de mayu ye conocida por ser una ciudá vexetariana.

¿Y esto por qué?

“Si naide nun comiere carne en too Flandes un díi a la selmana, aforrariemos tantu CO2 n'un añu como si retiraremos un millón de vehiculos de les carreteres”. Diz la asociaciación de vexetarianismu éticu de Flandes(EVA).

Dende'l ayuntamientu de Gante afirmen que, esta ye la primera ciudá europea y seguramente del mundiu occidental que intenta facer de tou'l so área un llugar vexetarianu una vegada a la selmana. Y según afirma,Tom Balthazar, el conceyal promotor de la idega: “ nun ye obligatorio. Solamente queremos ser una ciudá que promueva una forma de vida mas sostenible y mas saludable”.

El vexetarianismu/veganismu, como movimientu, yá va tiempu que dexó de ser dalgo marxinal propios de hippies. Lo mesmo qu'asocedió col ecoloxismu que va 3 o 4 decades yera dalgo propio de suañadores contraculturales y agora ta dafechamente institucionalizao y representa una parte enforma importante nel programa de cualquier partíu políticu.

Una muestra d'esta normalización del vexetarianismu ye que tolos xueves cada restaurante de Gante tien de ofrecer un menú vexetarianu, hai dellos que tendrán la so carta dafechu vexetariana. En setiembre serán les escueles y tamién un hospital quier xunise

La FAO (Organización para les Naciones Xunides pa l'Agricultura u l'Alimentación) declaró'l 29 de payares de 2.006: “ la mayor xeneradora de gases d'efeutu ivernaderu: dióxidu de carboonu, metanu, óxidu nitrosu y amoníacu, ye la industria ganadera”. Y ye “ la principal cusante de deforestación pa crear praos y forraxe, yá que la ganadería utiliza'l 30 por cientu de la superficie terrestre y ocupa el 33 por cinentu de toa la superficie cultivable destinada a producir forraxe”.

Y yá falare n'esti blogue de milenta universidaes y instituciones de prestixiu que encamienten el vexetarianismu como mou pa aminorgar l'impautu medioambiental, evitar delles enfermedaes y, l'argumentu que ta penriba  toos, pa suprimir l'esclavismu y xenocidiu al que tan sometios los demás animales.

Estos xueves vexetarianos son coses d'otros llugares, n'Asturies, anguañu, ye vezu dir al rebufu de los que van al rebufu. Y nun hai mas que ver qu'en toa Asturies( nun teo noticies de lo contrario) nun hai un restaurante vexetarianu( hai dalgún con menus vexetarianos y otru ecolóxicu con carne), pero dafechamente vexetarianos nengún. En toes les comunidaes del Estáu hai restaurantes vexetarianos: La Rioxa, Estremadura, Murcia, Navarra, Cantabria,... tienenlu . Asturies ye la única comunidá en too l'estau ensin un restaurante vexetarianu. Ablucante.

Esta llamada a la xuntanza del asturianismu nun ye una alternativa, ye una necesidá innegable. Ye o puxar toos nel mesmu sen con una prioridá nidia percima los matices, o finar de fundinos nel escaezu, nel llimbu de lo que fue y nunca nun tornará a selo.

Yá ye hora de dexar pa práu les ruines y , en comuña, construyir una estaya nueva onde focalizar la pluralidá de la esquierda asturiana. Desabeyar l'ego partidista en favor de los asturianos, nun ye una cuestión de caltener unes sigles o'l nome d'un partiu, ye Asturies.

Alredor de la visita que Jane Goodall, premiu pincipe d'Asturies d'investigación 2.003, fexo al parque de la ñaturaleza de Cabárceno, hai bayura de llectures que facer tantu pola primatóloga como pol parque.

El tan emponderáu parque de Cabárceno pola so tresformación d'un llugar cuasi ermu fasta'l so verdor actual, ye dalgo almirable, dexuru. El problema ye tracamundiar la recuperación d'un espaciu frayáu con un santuariu pala vida animal.

Semillibertá, n'esti contestu, resultame una pallabra puerca y cafiante. La llibertá, dexando a un llau l'aldarique filosóficu, dende una visión pragmática, nun se debería midir en metros, quilómetros cuadraos o día de güe, tampocu en simulaciones nin recreaciones d'habitat, nin cuestiones de calidá del les instalaciones, nin horarios de comida o apertura al públicu.

Los zoolóxicos siempre s'afiten colos trallaos argumentos d 'actividaes científiques que desendolquen, llabor cultural y el procuru polos animales en peligru d'estinción. Pero yo nada mas veo un negociu, porque si non nun algamo a atalantar que bien se-y puen facer a un canguru wallaby y un emu australianos tar en Cantabria, lo mesmo qu'a un coipú sudamericanu,un dromedariu, una xirafa,...

Falen d'estudiu de ciclu sexual de la fema d'elefante por métodos "non intrusivos" . Malpenes, tener trancáu un garapiellu d'elefantes "nuna prestosisima" estensión de terrenu nel norte de la península Iberica, reprimiendo-yos el vezu de poder caminar quilómetros diarios, diciendo-y a qu'hora hai q comer y durmir y cuando toque sedalos pa facer los consiguientes estudios, eso nun ye intromisión.

El reptilariu ye un preciosu recintu aclimatáu onde s'asitien unes pexeres y cristaleres ridicules onde vivirán encarcelaos de por vida llamatives serpiente tropicales, serpientes de cascabel, cobres, tortugues inverosimiles,...

Pura ciencia: "una demostración que mos da a conocere la vida de los lleones marinos(lo que ye un circu de foques)",un restaurante, un self service, dos cafeteries, tirolines, canoa,... Adultos 18€, grupos 14€.

Si, Cabárceno tien 14.500 metros cuadraos( una carcel bien grande); si, los goriles que Goodwall vieno a visitar, tres una cristalera, foron rescaltaos d'una granxa onde malvivien(nun creo que puea dicir lo mesmo de l'avestruz, la hiena, les serpienes de cascabel,...). Poro, hai de dixebrar dos conceutos perimportantes:

• Bienestarismu: amante de los animales non humanos, qu'esmolezse pola meyora de les llamentables situaciones nes que viven. Pites, gochos,... ensin xaules, que tengan un recintu acutau pamovese. Que los maten pa sacar esos ricos xamones, pero ensin sufrimientu. Son los que-yos cae una llárimina cuando ven les matances de foques o les corrides de toros mientres meten un trocín de filete na boca o un yogurín.

• Abolicionismu: refugu de la visión antropocéntrica del mundiu. Una teórica mayor capacidá de raciociniu nun xustifica la escalvitú y asesinatu del de menor capacidá. Como el debil nun tien porque tar sometíu al fuerte.

Na dómina de la Norteamerica esclavista, el bienestarista aplaudiria el llabor de quitaios les cadenes y pone-yos unos chips( pa la seguridá d'ellos y los blancos); sacalos de les cortes onde vivin amontonaos y face-yos unes barriaes decentes, de llanta-yos llatigazos cuando fixeren daqué mal a usar métodos mas "humanitarios" como les descargues eléctriques pa aturdilos. Esta ye la visión bienestarista que dende'l veganismu se refuga.

Derechos pa los animales, xusticia non compasión.