VenerablePerru

Abrir, al debalu, les puertes d'un campu de concentración enllenu de esfamiaos y enfermos seres humanos, supondría una situación abegosa tantu pa los lliberaos como pa los habitantes de la redolada. Amás d'atopase con toa una suerte de xente que considera que los lliberaos son monstruos dañinos a los qu'hai qu'esterminar dafechu.

Les posibilidaes de supervivencia son pequeñes, l'impautu grande, asina y too, el xacíu de xusticia empobinariamos a, si tenemos la posibilidá, salvar a esa xente. ¿Non?

Pues esto asocedio la madrugada del pasáu 19 d'ochobre, n'Abegondo(A Coruña). 16.500 visones( lo mesmo que nos momentos de másima llaceria d'Auschwitz I) esperimentaron, por primera vegada nes sos vides, lo que yera tar fuera de les sos ferruñentes xaules de 50x50x50, de les cuales diben a salir dientru de 6 selmares, eso si, ensin vida. Morrerien, asesinarienlos, d'una forma escomanádamente ruin: asfixaos pol fumu d'un tractor.

Ecoterrorismu, impautu ambiental, peligru de desplazamientu d'otres especies autóctones, visones agresivos.... Esto yera lo que sorrayaben los medios de comunicación. Sesgando la información, distrayendo l'atención de la razón del fechu(finar colos campos d'estermín y non gamberrismu)  y dando-y voz a los propietarios d'estes granxes de la muerte que valense d'argumentos puercos, insinceros  con tal de tapecer el so inxustificable mou de vida, que nun dexa der ser facer abrigos de lluxu a costa de vides.

Munchos morrieron polos perros, otros atropellaos y munchos otros morreran poles escopetes de los cazadores. Pero p'aquellos qu'algamen la llibertá na viesca y nel riu, anque seyan nada mas 10 de los 16.500, pagará enforma la pena, ensin dulda.

Y nin los visones son agreivos pa colos humanos( fuyiran encuantes vean un) nin l'impautu será escomanáu( va años que faense estes lliberaciones y nun hebo nada irreversible, amás los visones son territoriales y solitarios polo que l'efeutu ye menor ).

Los qu'apreten el gatillu, secuestren, torturen, negocien con vides y desfaen ecosistemes si son ecoterroristes; y estos nomense cazadores, pescadores, ganaderos, taurinos, tiendes de mascotes,...

Son noticies cícliques, cada ciertu tiempu apaecen nos periódicos y nos telediarios esperpéntiques masacres d'animales asocedies en dalguna granxa periférica: caballos, perros, pites,.... Darreu xurden pallabres de condena y refugu xunies con un fonderu pasamientu y deceición por estos comportamientos humanos. Los comentarios a les noticies enllénense de xente qu'amosa'l despreciu a esos mal nacios y espreren a que la xusticia funcione y los condergue a milenta años.

El casu que mos toca güei(anqu'esto pasó la madrugada del 11 pal 12) ye'l d'una granxa, una d'eses esplotaciones intensives, asitiada n'Urnieta,

Gipuzkoa.  2.380 coneyos fueron atopaos muertos por unes manes executores que, polo visto, conocien les instalaciones y sabien como matar a un coneyu certeramente, poro, sospechase que puea tratase d'un antiguu empleáu que quixo cobrase dalgún

tipu de venganza.

Déxase ver la figura del granxeru, víctima d'una inesperada inxusticia que dexa el so mou de vida taramingándose.

Atoparase los culpables(o non),  axusticiaranse y equí fina la hestoria.

Pero a naide nun-y dio por pensar qu'esos coneyor de los que tantu s'apenaben diben ser executaos d'igual mou al díi siguiente( o selmana siguiente,...) y apaecerien nes bandexes de poliestirenu nos supermercaos, consiguientemente espeyaos y trociaos, y ellos diben ser los complices llegales. El probe granxeru con una visión mas aguda pasa a ser un xenocida.

Abúltame qu'esto nómase esquizofrenia moral.

Nun va muncho falé de Gante, esta ciudá que pretende facer que los xueves seyan vexetarianos col sen reducir los perxuicios que produz el consumu de carne(principalmete no rellacionao col mediu ambientales). Güei atopeme con una noticia d'una iniciativa asemeyada nel Reinu Xuníu.

Los argumentos van pol mesmu camín, aportando datos enforma nidios.

Llantar un quilu de carne de vaca equival a viaxar 250 quilómentros en coche.

El sector ganaderu produz el 18% de los gases d'efeutu invernaderu a nivel mundial(mas que'l tresporte).

El cuchu xenera óxidu nitrosu, con un potencial 296 vegaes superior de calentamientu global de CO2.

La ganaderia ye'l mayor causante de deforestación del mundiu, nes viesques talaes semase soya, que nel casu d'América Llatina'l 90% de lo pañao ye pal consumu ganaderu.

"Un granxeru  pue alimentar a 30 persones durante un añu con una hectárea de terrenu si produz vexetales, frutes y cereales. Si la mesma área utilizase pa producir güevos, llechi o carne, el númberu desciende a ente 5 y 10 persones"( en pallabres de Rayendra Pachauri, presidente del Panel Intergubernamental sobre'l Cambiu Climáticu de la ONU y premiu Nobel de la Paz en 2007).

Ente esti tipu d'iniciatives siempre xurde'l cinismu retrógadu(entendiendose por cinismu non como la postura filosófica basada na defensa del estáu natural y na autosuficiencia del individuu, si non como'l comportamientu propiu d’una persona falsa, ensin vergoña pa mentir, que nun tien cargu de conciencia), buscando la sida nel mal axenu pa nunca nun camudar el so propiu error.

Falen prestixiosos nutricionistes de lo mui necesario que ye la carne. Hai millones d'exemplos de persones que nun comen carne y la so salú ta perfeutamente.

El sector ganaderu viven 1.300 millones de persones. Tamien de la especulación inmoviliaria vivia muncha xente y agora... Si dalgo nun ye sostenible nun se pue caltener a base de subvenciones nin mirar pa otru llau fasta seya inevitable.

Paez que agora tamos nel momentu del argumentu ecolóxicu a la hora de replantegase la forma de alimentase y consumir anque pa min esta seya una forma egoista d'iguar les coses. Tamos viendo que nada mas tenemos una casa y tamos estropiandola, y como'l planeta habitable mas prósimu a la Tierra ta a unos cuantos años lluz(20,5)...

Ye una cuestión de sensibilidaes, pa min ver una xata de 10 meses de vida engolada d'un gabitu nel techu y un paisano tarazando-y el pescuezu entá viva foi suficiente, otra xente necesita estadístiques, porcentaxes, declaraciones de xente famoso,...

Polo menos dalgo ta camudando cuando xurden estos aldariques, nun va muncho esto yera impensable.

Alrrodiu les declaraciones del direutor xeneral de biodiversidá nes que xustificaba l'asesinatu de llobes en dómina de cría, y llantaba ensin vergoña dalguna:"lo primero son los ganaderos; el llobu nun ta amenazau". Un coyaciu, Pablu Alonso, facía estes reflesiones:

Dende’l empiezu de l’aprución o evolución del home na tierra (p’algún seguidor de les doctrines católiques   unos 6.000 años, y anque científicamente seya mas difícil de cuantificar, podremos asitiar l’aniciu del homo Sapiens Sapiens de raigón africanu  nunos 45.000/100.000 años), l’home fizo del mundu un escomanao teatru de marionetas de  12.756,274 kilómetros de diámetru, onde manexa cola finura del titireteru ecosistemes y ñatura al so propiu antoxu.Ye capaz de predecir el tiempu que va facer nes   Foces del Pinu con una selmana d’antelación, y facer, si-y peta que llueva en Samartín del Rei Aurelio  col sistema de  bombardeu de ñubes col yoduru de plata (AgI).

Pa dase cuenta de la buelga  humana nel planeta nun hai mas que subise nun avión, esnalar, columbrar pa baxu e intentar topar un requexu nel que nun se note’l pasu del home, y si lu topais  nun vos esmolezcais que dientru unos dies tará convertío nuna mina a cielu abiertu d’oru  o nuna cantera de cuarcites.

Tal magnaminidá del home pa col planeta y pa colos demás habitantes del planeta, tien comu resultáu’l fechu de que’l home decide y manexa según-y paez, como ye’l casu nes batides de llobos nos pueblos del Suroccidente, autorizaos pol Director Xeneral de Biodiversidad un tal García Gaona, que ye’l que determina cual tien de ser l’equilibriu de la ñatura y  l’home, p’entendenos  una mena de xuez Garzon de la ñatura, afirmando que lo primero ye'l ganaderu y lo cabero’l llobu y en metanes de los dos la vaca. Asina ye, que  primeru d’ellos, l’home,  glaya y anecia pa facer de la so estensión ganadera un cotu particular d’intereses especistes, el segundu, el llobu, que  fai lo que la so ñatura-y pide, que ye comer, reproducirse y esfrutar del dia si tien un tiempu soleyeru,  instintos  compartios colos demás animales humanos y non humanos. Pero’l problema que tien  el  llobu ye que ni paga impuestos ni vota nes ellecciones europees, entos nun cuenta, final tráxicu, hai qu’acabar con el.

Como conclusión y nel caberu  llugar ta la prove vaca o según el casu les oveyines que nun saben d’onde-yos vien mas pelligru si de les  manes del home o de les garres del llobu.

¡¡¡NUN SEYAS ESPECISTA!!!¡¡¡FAITE VEGANU!!!!

Gante, ye una ciudá d'unos 235.000 habitantes asitiada nel norte de Bélxica, na rexión flamenca. El so nome bien de la pallabra celta “ganda”, en referencia al cruce de dos rios. Ye conociada pol so bien curiáu cascu antiguu tremáu de construcciones medievales, pola so importancia economía, por ser una ciudá universitaria y poles sos fiestes consideraes la mayor folixa callexera d'Europa(segunda quincena de xunetu). Pero, dende'l 13 de mayu ye conocida por ser una ciudá vexetariana.

¿Y esto por qué?

“Si naide nun comiere carne en too Flandes un díi a la selmana, aforrariemos tantu CO2 n'un añu como si retiraremos un millón de vehiculos de les carreteres”. Diz la asociaciación de vexetarianismu éticu de Flandes(EVA).

Dende'l ayuntamientu de Gante afirmen que, esta ye la primera ciudá europea y seguramente del mundiu occidental que intenta facer de tou'l so área un llugar vexetarianu una vegada a la selmana. Y según afirma,Tom Balthazar, el conceyal promotor de la idega: “ nun ye obligatorio. Solamente queremos ser una ciudá que promueva una forma de vida mas sostenible y mas saludable”.

El vexetarianismu/veganismu, como movimientu, yá va tiempu que dexó de ser dalgo marxinal propios de hippies. Lo mesmo qu'asocedió col ecoloxismu que va 3 o 4 decades yera dalgo propio de suañadores contraculturales y agora ta dafechamente institucionalizao y representa una parte enforma importante nel programa de cualquier partíu políticu.

Una muestra d'esta normalización del vexetarianismu ye que tolos xueves cada restaurante de Gante tien de ofrecer un menú vexetarianu, hai dellos que tendrán la so carta dafechu vexetariana. En setiembre serán les escueles y tamién un hospital quier xunise

La FAO (Organización para les Naciones Xunides pa l'Agricultura u l'Alimentación) declaró'l 29 de payares de 2.006: “ la mayor xeneradora de gases d'efeutu ivernaderu: dióxidu de carboonu, metanu, óxidu nitrosu y amoníacu, ye la industria ganadera”. Y ye “ la principal cusante de deforestación pa crear praos y forraxe, yá que la ganadería utiliza'l 30 por cientu de la superficie terrestre y ocupa el 33 por cinentu de toa la superficie cultivable destinada a producir forraxe”.

Y yá falare n'esti blogue de milenta universidaes y instituciones de prestixiu que encamienten el vexetarianismu como mou pa aminorgar l'impautu medioambiental, evitar delles enfermedaes y, l'argumentu que ta penriba  toos, pa suprimir l'esclavismu y xenocidiu al que tan sometios los demás animales.

Estos xueves vexetarianos son coses d'otros llugares, n'Asturies, anguañu, ye vezu dir al rebufu de los que van al rebufu. Y nun hai mas que ver qu'en toa Asturies( nun teo noticies de lo contrario) nun hai un restaurante vexetarianu( hai dalgún con menus vexetarianos y otru ecolóxicu con carne), pero dafechamente vexetarianos nengún. En toes les comunidaes del Estáu hai restaurantes vexetarianos: La Rioxa, Estremadura, Murcia, Navarra, Cantabria,... tienenlu . Asturies ye la única comunidá en too l'estau ensin un restaurante vexetarianu. Ablucante.

Esta llamada a la xuntanza del asturianismu nun ye una alternativa, ye una necesidá innegable. Ye o puxar toos nel mesmu sen con una prioridá nidia percima los matices, o finar de fundinos nel escaezu, nel llimbu de lo que fue y nunca nun tornará a selo.

Yá ye hora de dexar pa práu les ruines y , en comuña, construyir una estaya nueva onde focalizar la pluralidá de la esquierda asturiana. Desabeyar l'ego partidista en favor de los asturianos, nun ye una cuestión de caltener unes sigles o'l nome d'un partiu, ye Asturies.

Alredor de la visita que Jane Goodall, premiu pincipe d'Asturies d'investigación 2.003, fexo al parque de la ñaturaleza de Cabárceno, hai bayura de llectures que facer tantu pola primatóloga como pol parque.

El tan emponderáu parque de Cabárceno pola so tresformación d'un llugar cuasi ermu fasta'l so verdor actual, ye dalgo almirable, dexuru. El problema ye tracamundiar la recuperación d'un espaciu frayáu con un santuariu pala vida animal.

Semillibertá, n'esti contestu, resultame una pallabra puerca y cafiante. La llibertá, dexando a un llau l'aldarique filosóficu, dende una visión pragmática, nun se debería midir en metros, quilómetros cuadraos o día de güe, tampocu en simulaciones nin recreaciones d'habitat, nin cuestiones de calidá del les instalaciones, nin horarios de comida o apertura al públicu.

Los zoolóxicos siempre s'afiten colos trallaos argumentos d 'actividaes científiques que desendolquen, llabor cultural y el procuru polos animales en peligru d'estinción. Pero yo nada mas veo un negociu, porque si non nun algamo a atalantar que bien se-y puen facer a un canguru wallaby y un emu australianos tar en Cantabria, lo mesmo qu'a un coipú sudamericanu,un dromedariu, una xirafa,...

Falen d'estudiu de ciclu sexual de la fema d'elefante por métodos "non intrusivos" . Malpenes, tener trancáu un garapiellu d'elefantes "nuna prestosisima" estensión de terrenu nel norte de la península Iberica, reprimiendo-yos el vezu de poder caminar quilómetros diarios, diciendo-y a qu'hora hai q comer y durmir y cuando toque sedalos pa facer los consiguientes estudios, eso nun ye intromisión.

El reptilariu ye un preciosu recintu aclimatáu onde s'asitien unes pexeres y cristaleres ridicules onde vivirán encarcelaos de por vida llamatives serpiente tropicales, serpientes de cascabel, cobres, tortugues inverosimiles,...

Pura ciencia: "una demostración que mos da a conocere la vida de los lleones marinos(lo que ye un circu de foques)",un restaurante, un self service, dos cafeteries, tirolines, canoa,... Adultos 18€, grupos 14€.

Si, Cabárceno tien 14.500 metros cuadraos( una carcel bien grande); si, los goriles que Goodwall vieno a visitar, tres una cristalera, foron rescaltaos d'una granxa onde malvivien(nun creo que puea dicir lo mesmo de l'avestruz, la hiena, les serpienes de cascabel,...). Poro, hai de dixebrar dos conceutos perimportantes:

• Bienestarismu: amante de los animales non humanos, qu'esmolezse pola meyora de les llamentables situaciones nes que viven. Pites, gochos,... ensin xaules, que tengan un recintu acutau pamovese. Que los maten pa sacar esos ricos xamones, pero ensin sufrimientu. Son los que-yos cae una llárimina cuando ven les matances de foques o les corrides de toros mientres meten un trocín de filete na boca o un yogurín.

• Abolicionismu: refugu de la visión antropocéntrica del mundiu. Una teórica mayor capacidá de raciociniu nun xustifica la escalvitú y asesinatu del de menor capacidá. Como el debil nun tien porque tar sometíu al fuerte.

Na dómina de la Norteamerica esclavista, el bienestarista aplaudiria el llabor de quitaios les cadenes y pone-yos unos chips( pa la seguridá d'ellos y los blancos); sacalos de les cortes onde vivin amontonaos y face-yos unes barriaes decentes, de llanta-yos llatigazos cuando fixeren daqué mal a usar métodos mas "humanitarios" como les descargues eléctriques pa aturdilos. Esta ye la visión bienestarista que dende'l veganismu se refuga.

Derechos pa los animales, xusticia non compasión.

Anque a vegaes paté y foie gras son usaos como sinónimos, tienen una serie de sutiles diferencies tanto na ellaboración coma na composición.

Foie gras, en frances "fégadu grasu", ye una hipertrofia del fégadu pol tipu d'alimentación de, principalmente, gansu, ocla o coríu.

El paté ta fercho de coraes cárniques nel que so ingrediente clave ye'l fégadu(anque nun tien porque ser el mas abundante), pero tamién caltién carne de mas animales, llechi, fariña, aditivos y especies.

Pa llograr el preciáu foie gras, en les granxes, inmovilizase l'ave y sobrealimentase pa que'l muerganu algame´l so másimu desendolcu.

Tamien hai unes diferencies nutritives apreciables, el foie gras tien mas grasa, el triple de colesterol y el doble de fierru que'l paté. Ye consumíu en almuerzos y meriendes infantiles.

Que curiosos y guapos eufemismos, non? Paez un procesu tan pacetible y ñatural como saca-y el xugu a una naranxa.

Dexuru que pa munchos el procesu pa facer foie gras ye dalgo conocío, pero prestame insistir en ciertes evidencies, nun seya que mos avecemos a la inxusticia y finemos por tomala como inevitable.

L'ave en cuestion, pongamos un coriu, ta encerrada nuna mínima xaula na que, lliteralmente, nun pue nin xirase nin espurrir les esnales, pensao pa facilitar el procesu de sobrealimentacion que darase varies vegaes al díi.

Fincase-y un tubu metálicu de unos 20-30 centimetros nel gargüelu fasta apotar al butiellu. Nun cuesta muncho pescaniar lo traumático que pue resultar esto. Pese les torgues que-y ponen al coríu, brega por llibrase d'esi tubu, coles consecuentes voltures, sensación d'afogu, feries, infecciones,  nel que movese y alendar faese un duelgu pol sobredimensionamientu del fégadu. Resulta normal qu'a lo llargo d'esta sobrealimentación muerran en pasamentu.

Una vegada algamau'l oxetivu: enfermar al animal por esteatosis hepática. El fégadu faese 10 vegaes mas grande de lo normal, y pasa de pesar 50g a 300g.

Ye como si en comparanza col fegadu  humanu pasare de pesar 1,5kg avezau a 9kg.

A la manzorga de la semeya el fégadu normal d'un coríu, a la mandrecha el fégadu de foie gras(fonte: Stop Force Feeding).

Por mui esquisito que resulte’l so tastu nunca nun pagará la pena. Ye un hedonismu de lo mas egoista y sádico buscar el placer nel sufrimientu y muerte.

Amás, hai la posibilidá de pates vexetales(de berenxena, aceitunes, champiñones,…) de lo mas prestoso.

La sensación de comer daqué colo que nun causares-y la muerte a daquien nun tien comparanza.

Nel 2.000 destapose daféchamente la nomada crisis de “les vaques lloques”, que en realidá, yá apaecieren casos dende 1.985, dexando pol camín 752 persones muertes por facer dalgo tan incoherente, escontra la ñatura,… como ye da-y carne a un herbívoru. Darreu, nel 2.003 rebrotó en Hong Kong la gripe avial, que se coló la vida de 257 animales humanos y 45 millones de non humanos . Y agora la gripe porcina amenaza con tresformase n’una pandemia.

Abultame que foi A. Eistein quien dixo: Si quies resultaos distintos, nun faigas siempre lo mesmo.

Y siempre ye’l mesmu cantar: inesperáu momento de crisis, grandes titulares, incertidumbre, alarma, descenso del consumu del elementu en cuestión, perdides económiques, llamada a la non alarma, toma de medies llamatives(cuarentenes, grandes sacrificios, merca de melecines,…), amenorgamientu de los casos, progresivu escaezu y torna a la normalidá.

Pero seguirán apilandose animales en escomanaes esplotaciones, seguirán viviendo en condiciones de llacería siendo un caldu de cultivu d’enfermedaes( anque digan pasen milenta controles, esos animales-maquina viven cuasi ensin da-yos l’aire, la lluz nin saber lo que ye corre per un prau, atrofiaos,…), esportaranlos asgaya perdayuri.

Ye pescanciable, la industria de la ganadería ye un gran negociu y nun interesa camudalu. Anguañu, esi bilordiu de la ganaderia ecolóxica ye aneudótica, y yo nun sere quien combaye nin con ella nin cola supuesta ganaderia tradicional.

Ensin arguyu, nin faciendo lleña…, mas bien con tristura, siento prestu de ser veganu.